| Şükür Ufku
Onun için adeta ölümdü hatta ölümden de beterdi. İçinde taşıdığı ve
bir türlü yaşamak istemediği, gerçekleşmesi onu çıldırtacak tam bir acı
hal. Ama kader de eninde sonunda tecelli edecek, yazılan gerçekleşecek,
mukadder olay vuku bulacaktı. Hayat her zaman kafada tasarlanan ve sanki
olmak zorunda olması gerektiği gibi değildi. Bazı hadisler istense de
istenmese de eninde sonunda olacaktı. .... Artık o elini kaybetmiş, hayatın
kalan kısmını yalnızca bir eli ile geçirecek, kendi deyişine göre "sakat"
bir kişi idi.
............................................................................isyan
etti, nasıl olurdu!
Bir türlü kabullenemediği elsiz yaşamak onun kalan hayatının bir gerçeğiydi.
O bunu bir türlü kabullenemiyordu. İsyan ediyordu. Bir organını kaybetmiş
olmak onu hırslandırmıştı. Daha çok çalışıyor, daha çok kazanmak istiyordu.
Kaybını kapatmaya çalışıyor, diğer insanlardan bir eksiği olmadığını ispatlamaya
çalışıyordu. Ama kaderini yazan kendisi değildi ve o rolünü oynamaktan
başka alternatifi olmayan bir "kul"du, her ne kadar kul olduğunun
farkında değilse de ya da fark etmek istemese de. Ve gerçekleşen bir kaza
ve bu sefer kaybedilen duyma duyusu idi. O artık sağırdı. Bu ikinci olay
ona elini kaybetmeyi kabul ettirmesinin yanında "sağır"lığı
da kabul ettirdi.
...............................................................................olabilirdi,
bu hayattı.
Diğer insanlarla olan iletişimi eskiye göre eksikti fakat zamanla bu
duruma alıştı. Alışmak zorundaydı. Ve derken süre giden dünya hayatında
olması mukadder, engellenmesi dermanı aşan bir diğer "kaza";
uzun zamandır hissedip anlam veremediği ve nihayet hastanede öğrendiği,
duymak istemeyeceği zaten duyamadığı ama sonunda anladığı gerçek, bir
böbreği işlevini yitirmişti. Kalan yıllarını bir böbrekle idare ederek
geçirmesi gerekiyordu. Kaybedilen uzuvla düşüncelerini de değiştiriyordu.
Olaylar onun için farklı şeyler ifade ediyordu.
.........................................................................artık
haline şükrediyordu.
nedimkaya@linuxmail.org
|
