Reformasyon..

Yeniden yaşayabilirmiydi böylesine güzel ilişkileri, yeni hesaplaşmaların,yeni yolculuklarin eşiğindeyken ... ne kadarda zor geliyordu yeniden kurmak birşeyleri... Yeni birilerini tanımak, onlara kendini anlatmak bir milyonuncu kez... Bir de anlamaya çalışsalar, çaba harcasalar bunun için. Sadece istiyorlar,yargılıyorlar ya da uçluyorlardı. Bütün bunlardan arınmalıydı. "yalın, mülksüz ve çıplak kalmalı..." diye düşündü. Eski fotoğraflarda neleri anımsatmış, nerelere götürmüştü... Hazırlık yapmalıydı yeni hesaplaşmalar, yeni yolculuklar için... Daha yapacak çok iş vardı. Bütün hazımsızlara, engellemelere, çekememelere rağmen. Özdemir Asaf'ın "kendi bahçesinde dal olamayanın biri gelmiş bahçemde ağaçlık taslıyor" dizesini anımsadı. Hep böyle yaşanıyordu artik ilişkiler. Hırsızlık, yalancılık erdem sayılıyordu şimdilerde. Yolu uzundu. Dostlukların, incelikli ilişkilerin, aşkların, aşkla yapılan işlerin izini sürüyordu...

"bir palavra büyüttün sırtının üstünde birinin kaybettiği değildi bulduğun onu tanıyamaz oldun herkesı haklı yaptın haksızlığın o kadar büyüktü ruhumu saran sessizliğe seni nasğl bağışlatacağım vatanını kaybetmiş bir aziz gibi oruç tutuyorum kalbi olmayan bu bedenin üstünde ve tanınmaz olana dek devam edecek bu işkence.."

UMAY UMAY

gevoren@yahoo.com