|
Arama bakalım, nereye kadar böyle gider bilmiyorum. 3-4 ay öncesine kadar
sensiz geçirecek zorunda kaldığım birkaç saat, gözümde nasıl büyürdü anlatamam;
aslında anlatırım...şöyle ki;dünyanın merkezi olmak nasıl bir duygu? Ben
bilmiyorum ondan sana soruyorum... üsluptan anlaşılacağa üzere kızgınım,
artık üzgünde değilim. Çok korkutucu değil mi, üzgüm olduğum zaman konuşamam,tartışamam,
sesim titrer, heyecanlanırım; yazıda herhangi bir titreme görüyor musun,
hayır! Peki sesimde? O da hayır,çünkü aradığın kişiye şu anda veya birkaç
gün sonraki herhangi bir anda ulaşılamayacak. Paranoyak saplantılarımda
yok artık, birinin bana ihtiyacı olabilir, beni arayabilir, başına bir
şey gelme ihtimalleri falanda filanda. Kimseye bir şey olduğu yok, olan
bize oluyor diyecektim vazgeçtim, sömürü bana göre değil. Güçlü durma
saplantılarım henüz geçmedi. 23'ten sonra belki. Enkazın altında hala
gökdelen numarası yapıyorum. İkizlerden bir güncel benzetme size, güncellektüeliz
dedik ya...kızgın, kapris kokan bir mektup yazalım dedim nerelere geldik?
Afganistan'a geldik, yanlış cevap en zayıf halka seçildiniz!!!bugün acaba
Edi birinci olacak mı? Edi kim?????kafamdaki bütün mırıltıları yazarsam
herhalde, sevgili okurlarımın hayal kırık kırık seslerini duyabilirim...Çocuklarıma
küçük adam nasıl olunur bunu öğreticem, en iyi yaptığın şeyi öğreteceksin,
çocuk duyduğunu değil gördüğünü yapar. Oturup öykü yazmasını söyleyemem
herhalde, kimsenin hatta benim bile bilmediğim öykülerimden feyiz almasını
beklersem, benim gibi 22 yaşına gelince sadece bir halt olmaktan mutluluk
duyar saftirik. Buyrun burdan yakın, doğmamış çocuğa mektup!!! Ne diyordum
ben; kızgınım diyordum, üzülmeye demi başladım ne. Arkamdan çarpılan kapı,
büyük konuşabilmek için ilham verici ama hiç büyük konuşacak kadar cesur
olamadım hayatım boyunca, şu anda da "bir daha o kapıdan girmek nasip
olmasın!" diye haykırmak tırsıtıyor işte daha nasıl açık olayım.
Tüm zayıf yönlerimi bir bir açıklıyorum, dünya üzerindeki bilgisayar ağını
düşünürsek, amaan ne kaybedebilirim ki topu topu bir dünya insan...artık
kahraman olmak için çok geç. Kelimeleri iyi kullanıyor olmamın hayatım
boyunca çok getirisi oldu bugüne kadar...telefonumu açsam mı ki yok açmayacağım,
sinem şişti(sineye çekmek manasında!).
Bu sene mezun oluyorum arkadaşlar, Türkiye'nin ve Balkanların en enteresan
bilgisayar öğretmenine merhaba deyin!!!aman ne alaka demeyin....
Gelecek sayıda ben yine burda olacağım..
gevoren@yahoo.com
|
